Stap in de wereld van Dion de Winter en Anne Sommer

Harpijen op de Euromast

Met pijn in zijn maag keek Doryan naar de lichten van zijn geliefde stad Rotterdam en de omliggende gemeenten. Verspreid over de vloer lagen grote nesten waarin krijsende harpijen en huilende vrouwen za-ten. Hij probeerde zich af te sluiten voor de vreselijke geluiden die ze voortbrachten en concentreerde zich op de gruwelijke taak die hij moest uitvoeren. ‘Zo’n pijn!’ gilde een vrouw. ‘Mijn huid! Mijn god! Kijk mijn huid! Het brandt!’ huilde een andere vrouw. ‘Dit zou niet gebeuren! Dit is niet wat jullie beloofd hadden!’ Leviathan kwam naast Doryan staan en negeerde het geschreeuw. ‘Ben je zover?’ ‘Alles staat klaar,’ Doryan wees naar het altaar. ‘Heb je het offer?’ ‘Natuurlijk, joggers zat hier in het park. Hij is jong en sterk als ik Miran mag geloven.’ ‘Het gaat om zijn bloed, niet om zijn uithoudingsvermogen,’ snauw-de Doryan. Naar zijn mening lette Miranda op hele andere zaken als het om mannen ging. ‘Ze hebben honger. Ik heb er vanavond in ieder geval vijf nodig.’ Doryan keek naar de dichtstbijzijnde vrouw. ‘Waarom vallen de ga-ten in hun huid? Wat gaat er mis?’

This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.